In che sere i grís ciantavin
  vié pái prâs del Nádison
  lis acázis svintulavin
  e nulivan cusì bon.
  
  In che sere ti ài viódute
  a tornar sul ciár del fen
  di lontan po' ti ài sintûte
  tu ciantávis cusì ben.
  
  Po' une dì ti ài menade
  fin lassù denant l'altar
  e là vin zurade
  tor del néstri fogolâr.
  
  Su ciantín come une volte
  e fasín ciantà i fis
  e cussì la néstre ciâse
  a divente un paradis.
  ###