LA BELLA AL MOLINO

  (Arm. A. Benedetti Michelangeli)
  
  E la béla la va al mülin
  La va al mülin per mölè.
  Müline vnime a dürvì
  o v'nì a dürvi la porta.
  O lai béla v'nì si cun mi,
  ch'i v'dia na parola,
  mentre ‘l mülin a möla.
  E la béla l'è ‘n daita a cà;
  l'era tüta nfarinà.
  E sua mare l'à pià ‘n bastun
  vuria bastunela.
  Cosa vöstü da disnè?
  O vöstü la polenta?
  Sua mare l'è già cuntenta.
  Cosa vöstü mangiè ‘n sem?
  O vöstü mangiè ‘d quaje?
  Sua mama l'à pi nen dáje.
  
  Piemonte, la "bella" è andata al molino per far macinare il grano e mentre la
  mola girava, il mugnaio le ha detto qualche "parolina"; e la "bella" tornata
  a casa era tutta infarinata. Mulino ... galeotto!
  ###