A-i son tre fijëtte che a ven-u da Liun,
  a ven-u da Liun, traversu la riviera,
  a van a cheuje i fior dë la primavera.
  
  A l'è la pi giovo ch'a l'ha cujn-e ‘d pì,
  a l'ha cujn-e ‘d pì, l'ha fait ‘na massuleja,
  a l'avia ‘n'anfan, a l'ha campalo ‘nt l'eva.
  
  E Lussia Maria a s-ne torna a cà,
  a s-ne torna a cà, va a tambussè la porta;
  "Mama, oh mama mia, mi i son mesa morta".
  
  "Fija, la mia fija, côs it l'has-to fait,
  côs it l'has-to mai fait, la mia povera fija,
  che tuta la gent a va crijand për la via".
  
  "Mama, la mia mama, oh, parlè pì pian,
  oh, deme ‘n pò d'argent e ‘n po' d'argenteria,
  si veule salvè la vostra fija".
  
  "Fija, la mia fija, mi i l'hai pà d'argent,
  mi i l'hai pà d'argent, e d'aut mi cò son sensa,
  chi ch'a l'ha fait ‘l mal farà la penitensa".
  
  A son vnissne su a l'indoman matin,
  a son vnissne su a l'ora ‘d mëssa granda,
  e a Lussia Maria a l'han sonaje la banda.
  
  E voi autre fije ch'i ven-e da Liun,
  pielo për esempi, oh pielo për esempi:
  a l'avia quindes ani e a l'han fala pende!
  ###